Choroba lokomocyjna u psa

Choroba lokomocyjna, czy inaczej nietolerancja transportowa dotyka nie tylko ludzi. Cierpią na nią również nasi czworonożni pupile. Jest to podobnie, jak u ludzi, niechęć do jazdy środkami transportu, objawiająca się w charakterystyczny sposób. Często nie wiemy, jak rozpoznać objawy choroby lokomocyjnej u naszego psa oraz jak sobie radzić z tym problemem. Na szczęście nie jest to problem nierozwiązywalny i można skutecznie pomóc cierpiącemu z jego powodu zwierzęciu.

Objawy choroby lokomocyjnej

U psów należy rozróżnić chorobę lokomocyjną od lęku lokomocyjnego. Lęk lokomocyjny objawia się reakcjami lękowymi, niepokojem, uciekaniem lub chowaniem się, gdy tylko zwierzę wyczuje, że planujemy zabrać go w podróż. Natomiast choroba lokomocyjna objawia się przeważnie nadmiernym ślinieniem się, wymiotami, niekontrolowanym oddawaniem moczu i kału (często biegunką), mdłościami. Pies jest raczej apatyczny, choć może popiskiwać lub szczekać. Temperatura ciała zwierzęcia może się gwałtownie obniżyć lub podnieść, obserwuje się też często przyspieszone bicie serca.

Jak łagodzić objawy choroby

Zrezygnujmy z podawania psu obfitego posiłku tuż przed podróżą. Podczas jazdy zapewnijmy pupilowi dostęp do wody. Zaopatrzmy się też w zapas papierowych ręczników, bo zapewne konieczne będzie sprzątanie zabrudzonej podłogi w samochodzie (lub autobusie). Jeśli pies jest mały, można przewozić go w transporterze – unikniemy zabrudzeń w najbliższym otoczeniu (jest to istotne zwłaszcza w publicznych środkach transportu). Aby zredukować stres zwierzęcia, można zawiązać mu wokół szyi chustkę spryskaną specjalnym sprayem z psimi feromonami, które uspokoją nieco naszego pupila. Istnieją też leki dla psów w postaci tabletek, które łagodzą objawy choroby lokomocyjnej. Zapytajmy naszego lekarza weterynarii, jakie to leki i jak je stosować. Najczęściej podaje się je na pół godziny przed planowaną podróżą. Nie stosujmy żadnych środków bez konsultacji z lekarzem weterynarii!

Jak zapobiegać chorobie

Choroba lokomocyjna dotyka przeważnie psy, które nie są przyzwyczajane do podróżowania. Najczęściej chorują psy młode, a pierwsze objawy pojawiają się już we wczesnych latach życia. Jednak główną rolę odgrywają czynniki indywidualne. Bywa, że choroba lokomocyjna zanika z czasem, a pies przyzwyczaja się do podróżowania. Aby zapobiec rozwinięciu się silnej nietolerancji transportowej warto uczyć psa jazdy samochodem i autobusem od najwcześniejszych lat. Starajmy się nie dopuszczać do tego, aby pies od początku kojarzył wyjazdy z czymś nieprzyjemnym i stresującym (np. wizytą w lecznicy weterynaryjnej). Niech jego skojarzenia dotyczą atrakcyjnych wydarzeń takich, jak wyjazdy na długie spacery, na działkę itp. Po pewnym czasie zwierzak może bardzo polubić podróżowanie. Psy, które mieszkają w mieście szybko dostosowują się do trybu życia właścicieli, w tym do przemieszczania się różnymi środkami transportu, a co za tym idzie rzadziej cierpią z powodu choroby lokomocyjnej.

poleć innym ten artykuł