Jakiego środka używasz przeciw pchłom u swojego pupila

Dieta BARF dla psa

Dieta BARF jest alternatywą dla tradycyjnego sposobu żywienia psów. BARF to skrót od angielskiej nazwy „Biologically Appropriate Raw Food”, co oznacza „ odpowiednie biologicznie surowe jedzenie”. Twórcą diety BARF jest lekarz weterynarii Ian Billinghurst. Coraz więcej opiekunów psów stosuje ten sposób żywienia, chwaląc takie jego zalety, jak lepszy stan zdrowia zwierzęcia, poprawa kondycji czy większa odporność na choroby.

Na czym polega dieta BARF?

Podstawą diety BARF jest karmienie psa wyłącznie surowym jedzeniem. Pożywienie ma być jak najbardziej zbliżone do tego, jakie zwierzę jadłoby w warunkach naturalnych. Składniki diety BARF powinny odzwierciedlać rodzaje, zróżnicowanie oraz proporcje naturalnej diety dzikich przodków psa.

Karmienie psa surowym pokarmem dostarcza zwierzęciu świeżych składników pokarmowych, witamin, minerałów i kwasów tłuszczowych. Ważne jest też, że w diecie tej nie występują żadne sztuczne dodatki, barwniki, konserwanty oraz produkty zbożowe (produkty zbożowe nie są naturalnym pokarmem psa, a mogą prowadzić do wielu schorzeń i zaburzeń, jak choćby zaburzenie poziomu cukru we krwi). Surowe jedzenie dostarcza też odpowiednich enzymów, przeciwutleniaczy i bakterii niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Jak stosować dietę BARF?

Dieta BARF składa się z surowych warzyw i owoców (wartościowe źródło witamin i minerałów) oraz z surowego mięsa, które jest źródłem pełnowartościowego białka wysokiej jakości. Surowe kości są dozwolone, jednak należy podawać je psu pod kontrolą, aby nie udławił się nimi.

Idealne proporcje pożywienia w przypadku psa są następujące:

- surowe kości i mięso - 60%
- warzywa - 15% (warto podawać różnorodne warzywa, aby dieta była maksymalnie urozmaicona)
- podroby - 10%
- surowe dodatki (jaja, algi, jogurt, olej rybi, twaróg itp.) - 10%
- owoce - 5%

Warzywa i owoce przed podaniem muszą zostać zmiksowane, gdyż psi układ pokarmowy nie jest przystosowany do trawienia ich, gdy są w całości. Zasada jest taka, że pożywienie roślinne musi przypominać zawartość żołądka zwierzęcia roślinożernego, które w naturze byłoby ofiarą naszego psa. Zmiksowane rośliny oraz ich sok z łatwością ulegają całkowitemu strawieniu, a błonnik w nich zawarty wpływa korzystnie na pracę jelita grubego.

Czego unikać w diecie BARF?

Nie powinno się karmić psa ugotowanymi kośćmi, kośćmi bardzo twardymi lub pochodzącymi od starych zwierząt. Jedynym zabronionym warzywem jest cebula (powoduje anemię). Należy też z umiarem stosować warzywa takie, jak kapusta, brokuły, kalafior, rzodkiew czy chrzan – zbyt duże ich ilości wpływają niekorzystnie na funkcjonowanie tarczycy. Nadmiar surowej fasoli, grochu czy ziemniaków może prowadzić do rozstroju żołądka, dlatego ich ilość w diecie również powinna być ograniczona. Pozostałe warzywa są dozwolone.

Czy dieta BARF nadaje się dla każdego psa?

W większości przypadków nie ma problemów z przestawieniem psa na dietę BARF. Może być ona stosowana u zwierząt w każdym wieku. Niektóre psy, które były zawsze karmione suchą karmą lub domowym jedzeniem może niechętnie zjadać surowy pokarm. Czasami zdarza się, że takie zwierzę źle reaguje na nowy rodzaj pożywienia – należy wtedy poszukać przyczyny takich niewłaściwych reakcji i zmodyfikować odpowiednio dietę BARF.

Należy też uważać z podawaniem surowych całych kości szczeniętom, psom starszym lub chorym. Ten rodzaj pokarmu może powodować zaparcia, dlatego lepiej wtedy zmielić kości przed podaniem. Jeśli pies jest w mocno zaawansowanym wieku lub ma tendencje do zaparć można całkowicie wykluczyć surowe kości z diety, jednak należy zadbać o uzupełnienie diety w inne źródło wapnia (ziarno sezamowe, produkty mleczne).

Istotne jest też, aby mięso, które podajemy psu było świeże, zdrowe i dopuszczone do spożycia. Powinno pochodzić ze zwierząt zdrowych i młodych.

Korzyści zdrowotne

Dieta BARF ma korzystny wpływ na zdrowie i kondycję naszego psa. Po przestawieniu zwierzęcia na ten rodzaj karmienia często obserwuje się ustąpienie wielu dolegliwości zdrowotnych takich, jak problemy skórne, choroby układu kostnego, stany zapalne narządów wewnętrznych, niewydolność tych narządów itp.

Pies karmiony zgodnie z zasadami BARF ma więcej energii, radości życia, a jego zdrowie poprawia się. Skóra staje się zdrowsza, futro nabiera pięknego wyglądu, jest błyszczące, miękkie, gęste, jego kolor staje się bardziej nasycony, znika nieprzyjemny zapach sierści, mniej kłopotliwy staje się okres linienia. Poprawie ulega też stan uzębienia, zęby stają się mocniejsze, oddech z pyska jest świeży, ilość kamienia nazębnego ulega zmniejszeniu (ma to związek m.in. z zawartymi w surowym pokarmie enzymami pomagającymi zachować czystość w jamie ustnej).

Dieta BARF ma korzystny wpływ na układ odpornościowy zwierzęcia, gdyż składniki diety pomagają likwidować istniejące stany zapalne oraz zapobiegać powstawaniu infekcji, ustępują również dolegliwości alergiczne. Ponadto, zmniejsza się ilość tkanki tłuszczowej, która zostaje zastąpiona tkanką mięśniową. Odchody zwierzęcia mają zwartą konsystencję, a ich zapach jest mniej intensywny. Psy tracą też często zainteresowanie odchodami, które znajdują na trawnikach podczas spacerów.

Oprócz tego, wydatki związane ze stosowaniem diety BARF są mniejsze niż w przypadku tradycyjnej diety – tańsze jest samo pożywienie, ale także koszty leczenia weterynaryjnego.

Czym różni się BARF od tradycyjnego żywienia psa?

Większość suchych karm zawiera sztuczne składniki, konserwanty oraz składniki o wysokiej zawartości skrobi (w diecie BARF one nie występują). Energia, której dostarcza sucha karma (szczególnie tańsze karmy) często pochodzi głównie z węglowodanów (w diecie BARF energia pochodzi głównie z białek i tłuszczy).

Domowe gotowane jedzenie ma tę wadę, że podczas gotowania traci cenne składniki (witaminy, minerały, enzymy, kwasy tłuszczowe), a także zachodzą wtedy niekorzystne reakcje pomiędzy składnikami pokarmowymi. W przypadku diety BARF wszystkie składniki odżywcze zostają zachowane w niezmienionej formie.

Dieta BARF ma też jednak minusy w porównaniu do np. karmienia suchą karmą. Należą do nich pracochłonność i czasochłonność przygotowywania posiłków dla psa, a także to, że często po zjedzeniu przez psa posiłku trzeba posprzątać okolice miski, a czasami też oczyścić ubrudzonego zwierzaka (surowe jedzenie bardziej brudzi niż sucha karma).

Artykul jest chroniony prawami autorskimi - przeczytaj informacje o kopiowaniu treści z witryny www.vetopedia.pl