Encephalitozoonoza u królików

Encephalitozoonoza (inna nazwa tej choroby to encefalozoonoza) jest jedną z chorób układu nerwowego u królików. Wywoływana jest przez pasożytniczego pierwotniaka Encephalitozoonozon cuniculi. Zarażonych tym pasożytem jest około 80% królików, jednak nie u wszystkich rozwija się choroba.

Do zarażenia dochodzi najczęściej przez kontakt z kałem lub moczem chorego zwierzęcia, pasożyt może też przedostać się do organizmu młodego królika wraz z mlekiem matki lub przez łożysko. Zazwyczaj zarażenie ma miejsce, gdy następuje spadek odporności zwierzęcia. Pasożyt namnaża się wówczas w komórkach organizmu (m. in. w mózgu i nerkach).

Objawy

Objawy charakterystyczne dla encephalitozoonozy to:

- kręcz szyi (skręcenie głowy w jedną stronę)
- niezborność ruchów
- trudności w utrzymaniu postawy stojącej
- królik leżąc na plecach z wygiętą nienaturalnie głową ma problemy z pobieraniem pożywienia
- porażenie kończyn
- objawy padaczkowe
- rozszerzenie źrenic
- jeśli zostały uszkodzone nerki: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu

Leczenie

Jeśli zaobserwujemy niepokojące objawy, mogące świadczyć o encephalitozoonozie, natychmiast udajmy się z królikiem do lekarza weterynarii. Leczenie tej choroby może trwać dość długo, zazwyczaj około miesiąca. Jednak nawet, gdy objawy się cofną i królik wyzdrowieje, może być do końca życia nosicielem. Zdarzają się także nawroty choroby.

Leczenie polega przede wszystkim na codziennym podawaniu leków i na ścisłej współpracy właściciela z lekarzem. Przy leczeniu encephalitozoonozy stosuje się przede wszystkim duże dawki leków sterydowych oraz sulfonamidów. Lekarz wdraża również antybiotykoterapię. Ponadto, choremu królikowi powinno podawać się witaminy z grupy B.

poleć innym ten artykuł