Ornitoza - Papuzica

Jest to groźne zakażenie wywołane przez bakterie wewnątrzkomórkowe Chlamydia psittaci. Zarażenie człowieka następuje najczęściej przy okazji kontaktu z ptactwem hodowlanym lub domowym (kury, kaczki, gołębie, kanarki, papugi). Patogenny pył zawierający mikroskopijne fragmenty kału zwierząt dostaje się przez drogi oddechowe do organizmu ludzkiego. Chlamydia, poprzez nabłonek dróg oddechowych toruje sobie drogę do układu siateczkowo - nabłonkowego. Przedostaje się tam za pośrednictwem naczyń krwionośnych. Kolejnym etapem rozprzestrzeniania się infekcji jest wtórne zakażenie krwi bakteriami - tzw. bakteriemia. Jej wynikiem jest z kolei atak drobnoustrojów na narządy wewnętrzne - zazwyczaj na płuca, rzadziej na wątrobę, ośrodkowy układ nerwowy bądź serce. Okres od zarażenia do emisji choroby trwa z reguły nie dłużej niż dwa tygodnie.

Objawy

W pierwszej fazie choroby dominują objawy sugerujące grypę - uczucie ogólnego zmęczenia i rozbicia, bóle mięśni (także ich zwiększone napięcie), bóle głowy, dreszcze, ciągła i narastająca gorączka. Symptomy różnicujące papuzicę (inna nazwa ornitozy) od bardziej powszechnych schorzeń to krwawienie z nosa i nadwrażliwość na światło (fotofobia). Zdarzają się także bóle brzucha, nudności, wymioty.

Uzewnętrznieniem zakażenia w drugiej fazie choroby jest ból w klatce piersiowej, suchy kaszel, krwioplucie, także wysoka gorączka - przekraczająca czasem 39 st. Celsjusza.

Objawy specyficzne, sugerujące występowanie choroby ptasiej to również : bradykardia, czyli obniżona częstość akcji serca, powiększona śledziona, powiększona wątroba - czasem z towarzyszącą żółtaczką. Zmianom tym towarzyszyć może wysypka, mająca charakter wybroczynowy.

Diagnoza i leczenie

Papuzica bywa błędnie diagnozowana jako ostra niewydolność oddechowa, zapalenie płuc lub też posocznica. Bardzo istotny dla prawidłowego rozpoznania wydaje się więc być wywiad przeprowadzony przez lekarza. Potwierdzony kontakt z ptactwem oraz zespół specyficznych objawów, opisanych powyżej, określą kierunek dalszych badań diagnostycznych.
Laboratoryjnie ornitozę potwierdza dodatni wynik hodowli, przeprowadzonej na materiale biologicznym pobranym z dróg oddechowych pacjenta. Także badania analizujące poziom wzrostu liczby przeciwciał oraz badanie histopatologiczne mogą potwierdzić zakażenie organizmu bakterią Chlamydia.

Podstawowym środkiem leczniczym używanym w walce z patogenami wywołującymi papuzicę jest doksycyklina. Przypadki o poważniejszym przebiegu podlegają hospitalizacji, podczas której antybiotyk podawany jest dożylnie. Dzieci oraz grupy podwyższonego ryzyka (np. kobiety w ciąży) podlegają kuracji antybiotykami z innej niż doksycyklina grupy.
Leczenie może trwać nawet kilka tygodni. Bakterie z grupy Chlamydia, z racji złożonego procesu namnażania się, trudno jest całkowicie wytrzebić. Istnieje ryzyko reemisji choroby, zarzewiem której będą pozostałe w organizmie ludzkim ogniska zapalne. Leczenie ornitozy może być więc trudne i długotrwałe.

Zapobieganie

* osoby mające na co dzień kontakt z ptactwem nosić powinny odzież ochronną
* należy regularnie sprzątać i myć klatki ptaków, także stosując przy tym odzież ochronną lub rękawice
* należy zadbać o własna higienę osobistą po kontakcie z ptactwem
* należy unikać kontaktu ze zwierzętami, u których istnieje podejrzenie choroby
* hodowcom zaleca się odpowiednio długą kwarantannę zwierząt importowanych
* zanotowano przypadki przeniesienia choroby z człowieka na człowieka - w przypadkach o bardzo ciężkim przebiegu, należy więc unikać kontaktu z osoba zarażoną
* wielbiciele ptaków domowych powinni zapewnić swym pupilom odpowiednią dietę - zwierzę silne i zdrowe będzie wykazywało większą odporność w momencie ekspozycji

Ornitoza to niebezpieczna i trudna do wyleczenia choroba. Podejmujmy działania profilaktyczne. Pozwoli to zminimalizować ryzyko jej wystąpienia i uchroni nas od nieprzyjemnych następstw.

poleć innym ten artykuł