Kastracja i sterylizacja królika

Przed operacją

Podjęcie ostatecznej decyzji o zabiegu powinno być poprzedzone serią badań lekarskich, upewniających opiekuna oraz weterynarza o prawidłowym stanie zdrowia królika, a także braku przeciwwskazań do przeprowadzenia operacji

Przed zabiegiem nie należy wprowadzać zmian w diecie. Pod żadnym pozorem nie wolno też królika głodzić! W przeciwieństwie do innych zwierząt, głodówka przed operacją nie jest u królika wskazana, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji ze strony układu pokarmowego. Ponadto królikowi - w przeciwieństwie do zwierząt mięsożernych - nie grożą wymioty. To właśnie zachłyśnięcie nimi może być dla pacjenta niebezpieczne. Jak wspomnieliśmy, kwestia ta królików nie dotyczy.
Dobrze jest jedynie dzień wcześniej zrezygnować z podawania zwierzęciu warzyw oraz jakichkolwiek smakołyków, poprzestając na prostej diecie, złożonej z siana (w większych ilościach) i granulatu (w mniejszych niż zwykle). Nie wolno ograniczać zwierzęciu dostępu do wody.

Zabieg

Operacja odbywa się pod całkowita narkozą. Środek znieczulający zostaje zwierzęciu wstrzyknięty, bądź podany drogą wziewną - za pomocą nałożonej na pyszczek maseczki. Po wprowadzeniu królika w stan znieczulenia układa się go na stole operacyjnym brzuszkiem do góry. Niektórzy lekarze wiążą zwierzęciu kończyny. W czasie operacji może być podawany tlen. Zaaplikowanie zwierzęciu środka nawilżającego gałkę oczną pozwoli uniknąć ewentualnych infekcji oka.
W miejscu planowanego cięcia oraz na obszarze wokół niego goli się sierść i dezynfekuje skórę. Z racji swych niewielkich rozmiarów, króliki są bardzo podatne na wyziębienie. Aby mu zapobiec, stosuje się w czasie operacji różnego rodzaju wsparcie - materace izolacyjne, poduszki elektryczne, itp.
Królikowi powinna być także podana kroplówka podskórna, zapewniająca odpowiednie nawodnienie organizmu.

Sterylizacja

Najkorzystniej jest przeprowadzać ja u samic w momencie osiągnięcia dojrzałości płciowej, ale jeszcze przed osiągnięciem całkowitego rozwoju fizycznego. Zabieg na na starszej samicy może utrudniać zgromadzony w jamie brzusznej tłuszcz. Nie uniemożliwia on jednakowoż przeprowadzenia operacji. Samice otyłe najlepiej jest przed planowanym zabiegiem odchudzić.

Po przeprowadzeniu czynności wstępnych weterynarz przecina skórę, tkankę podskórną i mięśnie brzucha, w konsekwencji otwierając jamę brzuszną samicy. Po wyciągnięciu na zewnątrz rogu macicy i jajnika, lekarz podwiązuje tętnice. Podobną procedurę stosuje do drugiego rogu macicy i jajnika. W następnej kolejności podwiązuje pochwę, oraz doprowadzającą do niej krew tętnicę. Tak przygotowane narządy można teraz bezpiecznie usunąć. Po sprawdzeniu, czy nie następuje krwawienie do jamy brzusznej, lekarz zaszywa brzuch królika.

Kastracja

Zabieg u samców wykonuje się najczęściej po osiągnięciu przez nie dojrzałości płciowej, tj. w wieku około pół roku. Można jednakże zabieg przeprowadzić dużo wcześniej, już około dwunastego tygodnia życia, po zstąpieniu jąder z jamy brzusznej do worka mosznowego.

W trakcie operacji lekarz przecina worek mosznowy oraz osłonki, z których "wyłuskuje" jądra. Kolejnym etapem jest rozłączenie jąder od osłonek, wyselekcjonowanie z gmatwaniny tkanek ogona najądrza (wiązadła, łączącego jądra z osłonami). Po podwiązaniu powrózka nasiennego lekarz odcina jądro, by następnie zaszyć osłonkę, a następnie mosznę.

Po operacji

Zwierzę do czasu wybudzenia powinno pozostawać w cichym i ciepłym środowisku. Należy mu zapewnić lekką stymulację, ułatwiająca wybudzanie. Działanie leków znieczulających na układ nerwowy może być widoczne jeszcze przez jakiś czas - zwierzę jest nieco bezwładne, może mieć nieskoordynowane ruchy, turlać się, wykazywać drżenie kończyn. Dopóki wspomniane objawy nie miną, dobrze jest ograniczyć królikowi przestrzeń, w której przebywa.
Należy tez unikać hałasu, wszelkiego rodzaju dźwięków czy zdarzeń, które mogłyby sprowokować pupila do zbyt gwałtownej reakcji ruchowej na nie (skok, bieg). Duża ilość spokoju pozwoli zwierzęciu na samodzielne, instynktowne decydowanie o tym, jaka dawka ruchu jest dla niego wskazana.
Dwa razy dziennie należy obejrzeć bliznę pooperacyjną. U samców naturalna jest lekka opuchlizna w tym miejscu. Jeśli zauważymy nawet najmniejsze objawy zakażenia, natychmiast musimy udać się ze zwierzęciem do lecznicy weterynaryjnej.
Jeśli królik zbytnio interesuje się raną, należy założyć mu kołnierz ochronny. Pamiętać trzeba jednocześnie o umożliwieniu pupilowi codziennej toalety - na czas mycia, należy kołnierz zdjąć. Niektóre króliki nie mają po zabiegu ochoty na jedzenie. Jeśli stan ten trwa zbyt długo (do dnia następnego), koniecznie trzeba zastosować żywienie przymusowe.

Wysterylizowana samicę należy odłączyć na czas gojenia się rany od wszystkich samców - także wykastrowanych.

poleć innym ten artykuł