9 lat w internecie, 21670 porady weterynaryjne, 3544 lecznice, 3363 lekarzy weterynarii, 375 artykułów.
 |
Kopiowanie uszu i ogona u psów |
  |
Kopiowanie - czyli przycinanie i kształtowanie - uszu i ogonów psów nie jest nową praktyką. Jego celem zawsze było skrócenie, ewentualnie modelowanie wspomnianych części ciała zwierzęcia. W przeciwieństwie do czasów obecnych, niegdyś zabiegi te nie miały funkcji estetycznych i silnie związane były z użytkową rolą psa.
Historia
Ogony skracano zwierzętom, którym chciano wzmocnić plecy i od których oczekiwano lepszych niż dotychczasowe osiągów prędkości. Miało to znaczenie w przypadku psów pociągowych i myśliwskich.
Obcięty ogon a także uszy zwiększały także szansę zwierzęcia w trakcie walki - uszy bardzo silnie krwawią. Nie mówimy tu jednak o niczym nie usprawiedliwionym procederze wykorzystywania zwierząt do "sportowych" walk psów, ale o osobnikach narażonych podczas swej pracy na konfrontację z drapieżnikami.
Jako przykład posłużyć może Owczarek Środkowoazjatycki, należący do grupy najstarszych na świecie ras. Pochodzący z terenów dzisiejszego Uzbekistanu, Kazachstanu i Turkmenistanu, wykorzystywany był przez tamtejsze ludy autochtoniczne przy stepowym wypasie zwierząt hodowlanych. Jego naturalnym wrogiem podczas pełnienia tej pastersko - obronnej służby był m.in. wilk. Kopiowanie uszu i ogona, powszechnie stosowane we wspomnianych rejonach u owczarków, miało zmniejszyć ryzyko ranienia podczas konfrontacji z drapieżnikami.
Psem myśliwskim, u którego także tradycyjnie stosowano kopiowanie, jest Dog Argentyński. Rasa ta znalazła swe zastosowanie podczas polowań na pumy, co tłumaczy konieczność wykonania wspomnianych zabiegów.
Współczesność
Obecnie kopiowanie wykonywane jest w znakomitej większości przypadków w celach estetycznych. Istnieje cały katalog ras, których wygląd rzekomo "wymaga" zastosowania odpowiedniej modyfikacji uszu i ogona. Wśród ras tych znajdziemy takie, których funkcja faktycznie niegdyś obligowała opiekuna do podjęcia decyzji o kopiowaniu. W dzisiejszych realiach psy te nie pełnią jednak ról strażników ani myśliwych. Są najczęściej zwierzętami domowymi bądź wystawowymi. Z tej perspektywy argumenty o ich pierwotnej funkcji, a w związku z tym o wskazaniach do wykonania zabiegu chirurgicznego, tracą rację bytu.
Do ras, u których najczęściej stosuje się kopiowanie należą amstaffy, dogi niemieckie i argentyńskie, dobermany, boksery, rottweilery, schipperke i wiele innych.
Kontrowersje
Przeciwnicy kopiowania mówią o zadawaniu niepotrzebnego bólu zwierzęciu. Poruszają także aspekt etyczny zagadnienia, zwracając uwagę na niezdolność zwierzęcia do decydowania o sobie, co daje człowiekowi pole do nadużyć.
Zwolennicy, jako argument przytaczają infekcje uszu, które faktycznie dużo bardziej powszechne są wśród zwierząt z opuszczonymi małżowinami. Istotnym dla powszechnego odbioru zagadnienia jest także fakt, że nie dalej jak dekadę temu, temat ten nie wywoływał tak gorących dyskusji. Wzorce niektórych ras, ustalane w latach wcześniejszych, obejmowały również ewentualne modyfikacje estetyczne.
Prawo
Ustawodawstwo w każdym kraju jest odrębne, również przepisy dotyczące kopiowania ogonów i uszu u psów. Prawo reguluje te kwestie w różnym stopniu - są kraje, w których procedury te są zupełnie legalne, a w innych - z pewnymi wyjątkami. Ustawy w poszczególnych państwach określają także, czy psy kopiowane mogą brać udział w wystawach.
W Polsce nie ratyfikowano Europejskiej Umowy o Ochronie zwierząt Domowych, która jednoznacznie zabrania kopiowania uszu i ogonów zwierzętom, jednak niezależnie od prawa Unii Europejskiej, w 1997 r. wprowadzono w naszym kraju zakaz kopiowania zwierząt z powodów estetycznych. Dopuszczalne jest kopiowanie z przyczyn zdrowotnych. Instytucją opiniotwórczą i nadzorującą jest w tym przypadku krajowa Inspekcja Weterynaryjna.
Przydatne artykuły zoologiczne
Artykuły które mogą cię również zainteresować
Sprawdź wiek swojego psa lub kota
Ile lat ma Twój pupil? Długość życia Naszych pupili zależy od ich rasy i wielkości. Duże psy żyją z reguły krócej niż małe. Jeśli masz psa lub kota i chcesz sprawdzić ile ma lat przesuń suwa..
Zalety i wady chipowania czworonogów
Codziennie w Polsce setki zwierząt uznaje się za zaginione. Mimo, że właściciele twierdzą, iż nie mają się czym martwić, ponieważ wyprowadzają psy czy koty tylko na smyczy, nagminnie zdarzaj..
Adopcja dorosłego psa
Decydując się na psa, często nie zdajemy sobie sprawy, że wiąże się to z diametralną zmiana naszego życia. Pies wymaga czasu, aby był odpowiednio wychowany i nie przysparzał problemów. W zal..
Nauka czystości u psa
Szczeniaki, jak wszystkie inne młode zwierzęta, nie kontrolują początkowo załatwiania potrzeb fizjologicznych i "wypadki" są nie do uniknięcia. Naukę zachowania czystości powinno się zacząć ..
Kąpanie szczeniąt
Zagadnienie kąpieli szczeniąt, jej dopuszczalności i sposobu przeprowadzania, należy niewątpliwie do kontrowersyjnych. Z jednej strony, wielu publicystów zdecydowanie odradza mycie psa prz..
Pielęgnacja psiej sierści
Pielęgnacja psiej sierści bywa bardzo czasochłonnym zajęciem. Szczególnie u czworonogów, które mogą się poszczycić długim włosem. Sprawą naturalną jest, że zdrowa dieta, wystarczająca ilość ..
Metoda klikerowa w szkoleniu psów
Od kilku lat technika posługiwania się podczas szkolenia psów klikerem, staje się w naszym kraju coraz bardziej popularna. Początkowo używana była jedynie do szkolenia delfinów, z czasem pod..
Nowy pies w domu
Prawie każdy z nas, będąc w nowym miejscu, czuje się trochę spięty. Jesteśmy jednak w i tak lepszej sytuacji niż mały, bezbronny psiak, po raz pierwszy goszczący w naszych progach. Proszę so..
Opieka nad psim oseskiem
Początkowy okres życia szczenięcia, do osiągnięcia dojrzałości psychicznej oraz fizycznej, ma kluczowe znaczenie dla jego dalszego rozwoju. Nie wolno zaniedbać żadnego aspektu rozwoju maleńk..
Psia starość
Decydując się na psa, niewiele ludzi zastanawia się nad tym, co będzie za kilka lat, kiedy pies zacznie się starzeć. Psy przeciętnie żyją od 12 do 15 lat, rzadziej do 16 czy 18.
