Jakiego środka używasz przeciw pchłom u swojego pupila

Rozwój kota

Dobrze uspołecznione kocięta są zwykle potomstwem dobrze uspołecznionych kotów. Czy wysysają z mlekiem matki jej strach lub zaufanie do ludzi? Poniekąd tak, okres oseska jest istotny w rozwoju społecznym kota, ale ogromne znaczenie ma także głaskanie, przemawianie do niego i zabawa aby skojarzył sobie ludzki głos, zapach i widok z przyjemnością.

Zazwyczaj kotka odstawia młode kiedy skończą sześć- siedem tygodni pozwalając im jeszcze na ssanie dla przyjemności i stopniowo ograniczając d?ugość i liczbę tych chwil aż do całkowitego zaprzestania. Kocięta osierocone lub zbyt wcześnie odstawione od matki i rodzeństwa mogą jeszcze dość długo, nawet w dorosłym życiu przejawiać "dziecinne" zachowania ssąc palce, tkaniny lub przedmioty. Najlepiej jest kiedy kocięta pozostają z matką lub innymi kotami przez co najmniej dwanaście tygodni.

Rozwój socjalny kociąt wcześnie osieroconych lub porzuconych często bywa zaburzony, mają one kłopoty z wysyłaniem i odbiorem właściwych sygnałów, nie potrafić w zabawie hamować ugryzień ani kontrolować siły podczas zabaw z innymi kotami. Zabawa jest bardzo istotnym czynnikiem w rozwoju kociąt; pomaga rozwijać koordynację ruchów, uczyć się właściwych zachowań oraz tego ,że istnieją pewne granice, których nie wolno przekraczać. Przez kontakt z matką lub innymi kotami uczą się nie tylko "jak być kotem" ale także opanowują podstawy systemu hierarchii.

Koty, które w pierwszych siedmiu tygodniach życia były przytulane i noszone na rękach przez 15 - 40 minut dziennie mają zwykle większy mózg. Są bardziej zainteresowane otoczeniem, chętnie się bawią i lepiej uczą. Jeżeli nie została wpojona kotu w pierwszych ośmiu tygodniach życia umiejętność współżycia z innymi zwierzętami lub ludźmi prawdopodobnie nie zostanie przez niego nigdy w pełni opanowana. Podczas gdy system wpojony system wartości pozostaje raczej niezmienny i jest bardzo trwały, umysł kota jest otwarty na nowe doświadczenia i nauki jeszcze bardzo długo, także u w pełni dojrzałych zwierząt. Większość kotów nie osiąga pełnej dojrzałości umysłowej i fizycznej przed upływem dwóch lat.

W poniższym schemacie przedstawiono ogólny zarys poszczególnych etapów rozwoju kota.

0-2 tydzień - okres noworodkowy

– Zaczyna kierować się w stronę dźwięku
– Otwierają się oczy, pod koniec drugiego tygodnia zwykle są już otwarte
– Początki walki o dominację i terytorium. Odizolowanie w tym okresie od matki może prowadzić do trudności w socjalizacji oraz nadmiernej agresji wobec ludzi i zwierząt

2-7 tydzień – socjalizacja

– W trzecim tygodniu życia węch jest już dobrze rozwinięty a wzrok na tyle by odróżnić duże obiekty, kocięta mogą znaleźć wzrokiem matkę
– W czwartym tygodniu węch jest już w pełni rozwinięty, a słuch prawie. Kocięta zaczynają aktywnie porozumiewać się z kotką, całkiem nieźle już chodzą. Zaczynają wyrzynać się ząbki.
– W piątym tygodniu wzrok jest już w pełni wykształcony, kocięta zaczynają ćwiczyć, biegają, pewnie stawiają łapki, omijając przeszkody, czają się i rzucają na "ofiarę", próbują "zahipnotyzować" ofiarę wzrokiem.
– Kotki zaczynają same dbać o toaletę - próbują wylizywać siebie i rodzeństwo.
W szóstym i siódmym tygodniu zaczyna się rozwijać dojrzały wzorzec snu, wzrasta sprawność ruchowa oraz kształtują się zachowania socjalne.

7-14 tydzień - okres zabaw

– Zabawy z innymi kotami oraz przedmiotami poprawiają koordynację fizyczną i uczą zachowań w grupie. Najwięcej kotek uczy się obserwując matkę i inne koty
– Zabawy grupowe zawierają elementy takie jak przewracanie się na grzbiet, przytulanie, zaczajanie się i wylizywanie
– Zabawy przedmiotami zawierają elementy takie jak przyciąganie łapką, podrzucanie, uderzanie łapką, branie do pyszczka i przytrzymywanie
– Grupowe zabawy przedmiotem zawierają elementy takie jak gonienie ogona, drapanie, podskoki i tańce

3-6 miesiąc - ustalanie pozycji

– Duży wpływ towarzystwa na zachowania (towarzyszami zabaw są teraz także przedstawiciele innych gatunków)
– Zaczyna rozpoznawać i wykorzystywać układy w grupie rodzinnej (dominant, podporządkowany), włączając w to ludzi