Kocie wszy

Wszy należą do ektopasożytów (pasożytów zewnętrznych), żywią się złuszczonym naskórkiem i/lub krwią swego żywiciela. Dzielą się one na ssące krew: Anoplura i odżywiające się skórą, a nie pijące krwi: Mallophaga, u kotów występuje zazwyczaj Felicola Subrostratus. Tzw. wesz kłująca. Pasożyt ten żyje wyłącznie na swoim żywicielu i nie przenosi się na inne gatunki. Cały cykl rozwojowy odbywa się więc na skórze kota. Trwa on 21 dni. Wesz składa jaja na łodydze włosa, przylepione do niej specjalną substancją. Po 8-10 dni wylęgają się z nich larwy, które już wtedy zaczynają wysysać krew. Z nich powstają osobniki dorosłe.

Zazwyczaj atakują one, zaniedbane lub będące w złej kondycji zdrowotnej, koty długowłose. Wszy atakują głównie łapy, głowę, uszy i brzuch kota.

Objawy

Powinno nas zaniepokoić wylizywanie lub podgryzanie futra przez naszego kota. Kot nieustannie się drapie, bo ślina pasożyta zawiera substancje wywołujące swędzenie. Ponadto objawem jest sucha skóra, pokryta strupami, czasem nawet wypadające włosy.
Przy dokładny obejrzeniu futra dostrzec możemy małe (1.5- 2 mm) brązowe- białe punkty (wszy)lub białe jaja pasożytów(gnidy).

Leczenie

Chorego kota nie powinno leczyć się na własną rękę, ponieważ przyczyną inwazji wszy (niezwykle rzadkiej u kotów), może być osłabienie odporności zwierzęcia spowodowane poważną chorobą (białaczką lub przewlekłym zapaleniem otrzewnej- FIP ), osłabiającą odporność zwierzęcia.

Jeśli lekarz wykluczy poważne schorzenie, przepisze odpowiednie środki na pozbycie się wszy.

Zapobieganie

Nie leczony kot, może stracić sierść lub nabawić się świądu. Utrata krwi może naszego pupila doprowadzić do anemii. Należy więc starannie przyglądać się sierści kota, a także podawać mu witaminy i leki wzmacniające odporność.

poleć innym ten artykuł