Witam! Mam dwie kotki (2 i 3 lata) niemal od urodzenia mieszkają ze mną. Starsza od początku traktowała młodszą jak swoje dziecko, chroniła ją, przybiegała na każde miauknięcie. Starsza w zasadzie była kotem obronnym, oprócz młodszej nie akceptowała innych kotów i się z nimi gryzła, czasami atakowała je kiedy źle zinterpretowała zabawy małej z nimi. Podobnie się zachowywała względem domowników, raz miałem problem z innym kotem, musiałem go złapać i wsadzić do kosza, od zaczął się szarpać i prychać na mnie, skończyło się na tym, że musiałem go bronić przed starszą. Starsza jest kotem spokojnym lubi siedzieć na kolanach. Młodsza lekkim dzikusem. Żadna nie była wysterylizowana, kuwety mają dwie, miski dwie (zawsze pełne), od jakiegoś czasu nie pojawiają się już nowe koty w mieszkaniu, jest całkiem sporo miejsca do biegania, wysoki kilkupoziomowy dramak, myszki, kulki i inne paskudztwa, balkon do opalania. Problemy zaczęły się kilka dni temu, kiedy złapałem małą na sikaniu na faty (takie skurzane coś do siedzenia), siusianie zdarzało się w to miejsce raz na ruski rok, ale jak na moich oczach kot sika, to nie sposób nie pogonić. Więc pogoniłem i spłoszyłem małą, a żeby wiedziała za co, to oberwała własnymi siuśkami (chyba głowa). Starsza sprawdziła oczywiście co się dzieje, obwąchała obsikane miejsce kiedy sprzątałem i też pogoniła małą (co mnie zdziwiło). Więcej nietypowych zdarzeń w ciągu dnia nie było. W nocy obudził mnie straszliwy wrzask (starsza jest bardzo głośna jak atakuje), wstałem pogoniłem obie, nakrzyczałem porządnie i poszedłem spać. Po godzinie znowu. Widząc, że to starsza atakuje młodszą, wrzuciłem ją do jedynego zamykanego pomieszczenia w moim mieszkaniu (łazienka) wraz z kuwetą, wodą i karmą i udałem się na zasłużony spoczynek. Od rana (6:00) wypuściłem starszą i zaraz przed wyjściem zobaczyłem, że znów mają spięcie i mała jest zagoniona na szczyt drapaka (najlepsze stanowisko obronne w domu). Nie miałem już czasu na zabawy z kotami, zresztą stwierdziłem, że muszą swoje problemy rozwiązać same. Do domu wróciłem o 17, małą zastałem w tym samym miejscu przerażoną, starszą pod drapakiem jak na warcie. Po krótkich oględzinach okazało się, że mała jest na pyszczku podrapana (powierzchowne ranki) i najwidoczniej siedziała cały dzień na drapaku, bo robiła pod siebie. Stwierdziłem, że mała musi mieć trochę spokoju, więc w wannie zrobiłem jej posłanie, wstawiłem miski i kuwetę, przytłumiłem światło i zostawiłem zamkniętą w łazience. Starsza dostała tabletkę na rujkę. (stwierdziłem, że może to nowy objaw rujki). Na marginesie, rujki miały chyba standardowe, łaszenie się, wypinanie tyłka, raczej nie sikały). Około północy, kiedy zbierałem się do spania, a mała była już mniej spłoszona, zrobiłem zmianę warty (koty ciągle reagowały na siebie agresywnie). Starsza powędrowała na noc do łazienki (gdzie przez jakiś czas żałośnie miauczała), a młoda, żeby nie było jej przykro mogła biegać po mieszkaniu. Około 10 obudziło mnie miauczenie kotów, były to odgłosy standardowe, nawoływanie i mruki znów kochających się kotek. Przez dziury w drzwiach zaglądały do siebie i widać było, że są znów przyjaźnie nastawione. Otwieram drzwi, całusy pyszczkami itd. Starsza obwąchuje młodszą, ale bacznie rozgląda się po pokoju, jakby szukała jeszcze jakiegoś kota. Zadowolony z udanej akcji pojednawczej chcę idę robić śniadanie. Nie wiem co się stało, ale znów wrzask i mała zagoniona na szczyt drapaka. Co robić? Moja teoria jest taka, że z jakiegoś powodu starsza zaczęła traktować młodszą jak kota obcego (może zapach moczu ją zmylił?). I wtedy ją zaczęła atakować, tak jak inne koty w takich sytuacjach. Kiedy już się nastawiły na walkę to mała podtrzymywała obcość poprzez wrogość. Kiedy od rana się z sobą zetknęły to starsza poprawnie (po głosie) rozpoznała młodszą. Po czym znów się pomyliła, rezultat atak. Ale co robić dalej nie wiem. Starszą wrzuciłem do łazienki i czekam na miauki przyjaźni.