We wtorek adoptowalam trzymiesiecznego kocura ze schroniska. Kotek byl chudy ale pelen werwy i wigoru. Szybko bo juz po pierwszym dniu przekonal sie do domownikow . Niestesty nie jadl przez dwa dni swiadoma stresu jakim byla dla niego przeprowadzka postanowilam zabrac go do weterynarza. Trzy dni dostawal kroplowki antybiotyk glukoze i witaminy. Profilaktycznie gdyz nie dzialo sie z nim nic zlego . Po trzeciej kroplowce dostal rozwolnienia ktore z godziny na godzine wykanczalo go. Zaczal ciezko oddychac i krwawic z odbytu . Od razu zostal zawieziony do centrum gdzie ponownie dostal kroplowke i lekarstwa . Niestety nie przezyl nocy. Dowiedzialam sie ze koty leczy sie objawowo bez szczegolnych badan za co pluje sobie w twarz, bo byc moze gdybym wiedziala co mu jest udalo by sie go uratowac. Kotek zaczal wymiotowac krwia i postanowili go uspic. Jestem tym wstrzasnieta w schronisku nie poinformowano mnie o kiepskich szansach na przezycie (podobniez koty ze schroniska maja 50 na 50 procent szans). Na waszym forum przeczytalam o panleukopeni. Powiedziano mi :kotek nie dal rady . Wiec nie wiem co dokladnie mu bylo. Dlatego szukam po chocich wirusach i roznych chorobskach aby to ustalic . Nieukrywam ze kiedy otrzasne sie po tym kotku chce sprobowac jeszcze raz przygarnac malego zwierzaka jednak tym razem nie ze schroniska . O jakie badania poprosic w klinice aby tym razem nie umierac z rozczarowania i rozzalenie zaledwie po 5 dniach od pozyskania pupila? I czy wystapienie powyzej wymienionej choroby jest prawdopodone jesli nie wystepowaly pieniste wymioty?