Diffenbachia

Rośliny zawierają specjalne komórki (idioblasty) wewnątrz których obecne są toksyczne związki w postaci galaretowatej substancji. Kiedy zwierzę żuje roślinę, końcówka idioblastu jest uszkadzana, a materiał drażniący gwałtownie uwalnia się do otoczenia, osadzając się w tkankach i powodując natychmiastowy dyskomfort. Toksyny z idioblastu mogą być wyrzucane jeszcze znaczny okres po spożyciu, drażniąc wyściółkę żołądka i jelit. Reakcja zapalna na zatopione kryształy wapnia będzie potęgowana przez działanie enzymów proteolitycznych.

Diffenbachia

Nazwa łacińska: Diffenbachia spp.

Gatunki wrażliwe na zatrucie: koty, psy

Część trująca: liście

Substancja trująca i jej działanie: szczawiany wapnia, rafidy (szczawiany wapnia w postaci igieł) oraz proteinazy


  • szczawiany wapnia posiadają właściwości drażniące
  • po wchłonięciu może dojść do zaburzeń w gospodarce wapniowej
  • proteinazy, czyli enzymy rozkładające białka odpowiadają za stan zapalny, pobudzają receptory bólowe oraz wpływają na ciśnienie krwi


Stopień toksyczności: łagodny do ciężkiego

Diffenbachia

Rośliny zawierają specjalne komórki (idioblasty) wewnątrz których obecne są toksyczne związki w postaci galaretowatej substancji. Kiedy zwierzę żuje roślinę, końcówka idioblastu jest uszkadzana, a materiał drażniący gwałtownie uwalnia się do otoczenia, osadzając się w tkankach i powodując natychmiastowy dyskomfort. Toksyny z idioblastu mogą być wyrzucane jeszcze znaczny okres po spożyciu, drażniąc wyściółkę żołądka i jelit. Reakcja zapalna na zatopione kryształy wapnia będzie potęgowana przez działanie enzymów proteolitycznych.

Objawy zatrucia:

W większości przypadków objawy pojawiają się natychmiast po spożyciu i są reakcją na silny ból i podrażnienie. Niekiedy zwierzę dobrze toleruje roślinę, a ciężkie objawy pojawiają się w kilka minut do dwóch godzin od spożycia.


  • różnego rodzaju objawy sygnalizujące ból w obrębie jamy ustnej;
  • wokalizacja;
  • manipulacje łapami w okolicy pyska;
  • gwałtowne potrząsanie głową;
  • nadmierne ślinienie się;
  • odruchy wymiotne;
  • biegunka;
  • obrzęk i stan zapalny jamy ustnej / gardła / języka;
  • brak apetytu;
  • silny ból brzucha;
  • osłabienie;
  • gorączka;
  • rozszerzenie źrenic;
  • drżenia mięśni;
  • śpiączka;
  • tężyczka;
  • zaburzenia oddechowe;
  • niewydolność nerek;
  • zaburzenia sercowo-naczyniowe;
  • wstrząs;
  • śmierć.


Spośród wszystkich wymienionych objawów najczęściej zatrucie ogranicza się do poważnego miejscowego podrażnienia tkanek. Ciężkie ogólnoustrojowe skutki pojawiają się przede wszystkim przy spożyciu znacznych ilości rośliny, co jest możliwe w przypadku wysokiego progu bólowego danego osobnika. Inną możliwą przyczyną jest pozostawienie zwierzęcia bez pomocy, czego skutkiem może być na przykład silny obrzęk doprowadzający do niedrożności dróg oddechowych, a w konsekwencji do wstrząsu i śmierci.

Leczenie:

Postępowanie lecznicze polega na przemywaniu jamy ustnej wodą lub roztworem sody oczyszczonej. Jeżeli pacjent zgłosił się w krótkim czasie od spożycia należy sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka. Ponadto stosuje się leki antyhistaminowe, glikokortykosterydy oraz inne leczenie objawowe (dostosowane do aktualnego stanu pacjenta) zarówno w formie miejscowej jak i ogólnej.

data publikacji artykułu: 2015-01-27

Popularne teraz

Komentarze