Zdjęcie poglądowe
Uwaga, wysokie temperatury!
Sprawdź lokalną prognozę pogody

Program szczepień królika

Królik, który trafi do naszego domu powinien zostać zaszczepiony przeciwko podstawowym chorobom. Często choroby te są dla zwierzątka śmiertelne, dlatego, aby uniknąć trudnego leczenia oraz dramatycznych sytuacji, lepiej zastosować profilaktykę.

Program szczepień królika

Królik, który trafi do naszego domu powinien zostać zaszczepiony przeciwko podstawowym chorobom. Często choroby te są dla zwierzątka śmiertelne, dlatego, aby uniknąć trudnego leczenia oraz dramatycznych sytuacji, lepiej zastosować profilaktykę.

Choroby, przeciwko którym należy zaszczepić naszego królika to:

- myksomatoza
- pomór królików
- katar królików

Myksomatoza

Jest to bardzo zaraźliwa choroba królików domowych i dzikich. Osiąga bardzo wysoką śmiertelność, dochodzącą do 100%. Do zakażenia myksomatozą może dojść zarówno przez kontakt z wydzielinami ciała chorych królików, jak i przez kontakt z owadami, pchłami i roztoczami.

Jedyną możliwością zapobiegania tej chorobie jest regularne szczepienie królika. Szczepieniu nie mogą być poddane tylko króliki chore ani ciężarne samice. U królików, które już zostały zarażone chorobą szczepionka może być nieskuteczna.

Pierwsze szczepienie wykonuje się u królików, które ukończył 6 tygodni. Daje ona pełną odporność po ok 12-22 dniach. Chroni królika przez okres 5-6 miesięcy. Szczepionkę należy powtarzać co pół roku u królików o zwiększonym ryzyku zachorowania (np. wychodzące na dwór, zwłaszcza w terenie, gdzie żyją dzikie króliki). U królików, które nie są zbytnio narażone na zarażenie myksomatozą, szczepienie przypominające może odbywać się co roku.

Zazwyczaj króliki poddane szczepieniu przeciw myksomatozie nie chorują na tę chorobę. Szczepionka nie daje niestety stuprocentowej gwarancji, że zwierzę nie zachoruje. Jednak dzięki szczepieniu królik ma szansę zbudować odporność, która może uchronić go przed ciężką postacią choroby (zwierzę może jednak zachorować na skórną postać choroby).

Czasami po podaniu szczepionki może wystąpić tzw. myksomatoza poszczepienna. Objawia się złym samopoczuciem i guzowatymi zmianami na skórze. Większość królików ulega wyzdrowieniu, jednak należy wtedy szczególnie dbać o pupila (zapewnić ciepło, chronić przed przeziębieniami, jeśli zwierzak utracił apetyt i pragnienie, koniecznie karmić na siłę i podawać płyny podskórnie, jeśli wystąpiły zmiany na powiekach powinno się je przemywać naparem ze świetlika).

Lecznice weterynaryjne przeprowadzają często okresowe akcje szczepień przeciwko myksomatozie. Zwykle odbywają się w marcu i w sierpniu. Warto zapytać w swojej lecznicy, kiedy taka akcja będzie mieć miejsce.

Pomór królików

Pomór królików to kolejna wirusowa choroba, która osiąga bardzo wysoką śmiertelność (aż 100%). Jest bardzo zaraźliwa, a do zakażenia dochodzi zazwyczaj przez kontakt z wydzielinami ciała chorego królika lub przez kontakt z owadami, pchłami czy roztoczami będącymi nosicielami wirusa. Króliki do 2 miesiąca życia nie ulegają zakażeniu.

Szczepienia ochronne są jedyną możliwością uchronienia zwierzęcia przed zachorowaniem. Pierwsze szczepienie przeprowadza się u zwierząt, które ukończyły 6 tygodni (często dopiero po ukończeniu 12 tygodni). Zwykle wykonuje się je w 2 tygodnie po szczepieniu przeciwko myksomatozie.

Szczepionka daje odporność na 9 miesięcy, więc po upływie tego czasu należy ją powtórzyć i później regularnie szczepić co 9 miesięcy. Nie należy podawać szczepionki królikom, które zdradzają objawy choroby oraz zwierząt poniżej 6 tygodnia życia. Szczepionka dosyć skutecznie chroni przed zachorowaniem na pomór królików.

Katar królików

Katar królików jest chorobą wywoływaną przez bakterie Pasteurella multocida i Bordetella bronchiseptica. Jeśli przewidujemy, że nasz królik będzie miał okazję przebywać w dużym zagęszczeniu zwierząt i jednocześnie w sytuacji silnie stresującej (np. wystawa), powinniśmy zdecydować się na szczepienie go przeciwko tej chorobie.

Szczepienie wykonuje się u królików w wieku około 4-6 tygodni. Po 2 tygodniach należy szczepienie powtórzyć. Szczepienia przypominające powinny być później wykonywane co pół roku lub co roku. Za każdym razem należy podawać szczepionkę dwukrotnie z dwutygodniowym odstępem.

Trudno ocenić skuteczność szczepionki, gdyż jest ona wywoływana przez wiele różnych bakterii. Nie zapobiega np. zakażeniu bakterią Pasteurella multocida. Zaszczepiony królik może więc zachorować, jednak przebieg choroby będzie u niego łagodniejszy. Szczepionkę można stosować jako dodatkową terapię w przypadku przewlekłego kataru. Nie wolno łączyć szczepienia przeciw katarowi królików z innymi szczepieniami!