Wielokrotne badania wykazały, że ludzie potrafią skutecznie dopasować zdjęcia psów rasowych do ich właścicieli, co sugeruje, że wygląd fizyczny odgrywa ważną rolę w tych ocenach.

Kluczowe znaczenie dla dostrzegania podobieństwa mają cechy twarzy, w szczególności oczy. Inne badanie z 2015 roku pokazało, że uczestnicy byli w stanie dopasować psy do właścicieli, patrząc jedynie na obszar oczu. Gdy ta część twarzy była zakryta, wskaźnik trafnych dopasowań spadał do 50%.

Dlaczego tak się dzieje? Czy wybieramy psy, które są do nas podobne, czy nasze psy zaczynają upodabniać się do nas z czasem? Badania sugerują, że prawdopodobnie wybieramy psy, które od początku są do nas podobne. Badanie z 2004 roku wykazało, że długość wspólnego życia człowieka i jego psa nie była skorelowana z podobieństwem, co wskazuje, że wybór ten następuje na początku.

Jednym z możliwych wyjaśnień jest to, że mamy tendencję do szukania osób i towarzyszy, którzy są do nas podobni. Inna teoria, zwana "efektem samej ekspozycji", sugeruje, że preferujemy rzeczy znajome, takie jak nasze odbicie w lustrze, co prowadzi nas do wyboru psów o podobnych cechach.

Nie tylko wygląd fizyczny tworzy podobieństwa. Ostatnie badania wskazują, że najdawniejsi towarzysze człowieka i ich właściciele są podobni również pod względem wymiarów osobowościowych "Wielkiej Piątki": ekstrawersji, ugodowości, otwartości na doświadczenia, sumienności i neurotyczności. To wspiera ideę, że wybieramy zwierzęta domowe podobne do nas nie tylko pod względem wyglądu, ale także zachowania.