Sztuczka polega na zjawisku znanym jako infradźwięki, odwrotność ultradźwięków. Oba rodzaje dźwięków operują na częstotliwościach, które mogą być zbyt niskie lub zbyt wysokie, aby były postrzegane przez ludzkie ucho. Podczas gdy nietoperze korzystają z ultradźwięków, słonie wykorzystują swoje ogromne organy do produkcji infradźwięków, umożliwiając im komunikację przez rozległe obszary lasu.

W 2012 roku badanie ujawniło tajemnicę, jak te stworzenia generują dźwięki, odkrywając, że proces ten jest podobny do tego, w jaki my wydajemy mowę lub śpiewamy. Słonie emitują dźwięki o niskiej częstotliwości, które mogą podróżować na kilka kilometrów, zapewniając im prywatny kanał komunikacji, niezbędny dla ich skomplikowanego życia społecznego.

Naukowcy odkryli, że kiedy komunikują się za pomocą infradźwięków, robią to, "śpiewając", używając swojej ogromnej krtani do osiągania tonów, których ludzie nie mogą nawet sobie wyobrazić, ani stworzyć, ani usłyszeć. To badanie obaliło hipotezę, że takie dźwięki o niskiej częstotliwości były produkowane przez rodzaj "brzęczenia".

Odkrycie mechanizmu stojącego za tajnym językiem słoni pokazuje, że mimo iż nie możemy podsłuchiwać ich rozmów, dzielimy z nimi sposób tworzenia dźwięków. Ta cecha jest wspólna dla szerokiej gamy zwierząt, od nietoperzy z ich ultradźwiękowymi nawoływaniami po niesłyszalne dla ludzi infradźwięki słoni.