Opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences, badania te faktycznie potwierdziły hipotezy innych badań dotyczących fauny Afryki, Europy i Ameryki Północnej, które doszły do wniosku, że nasz gatunek jest uważany przez zwierzęta za najbardziej niebezpieczny.

Przyczyny tego zjawiska są liczne, ale stosunkowo łatwe do zrozumienia. Człowiek jest jedynym gatunkiem zdolnym zabić każde inne zwierzę z dystansu, często towarzyszą nam inne agresywne gatunki (głównie psy), manipulujemy ogniem, rozprzestrzeniamy się po całym świecie, zabierając terytorium innym gatunkom, i poruszamy się głośnymi środkami mechanicznymi.

"Nasze wyniki znacząco rozszerzają rosnącą liczbę dowodów eksperymentalnych na to, że dzika przyroda na całym świecie postrzega ludzi jako najbardziej przerażających drapieżników na planecie," powiedziała profesor Liana Zanette z Western University, współautorka opublikowanego artykułu. "Można się spodziewać, że znaczny strach przed ludźmi będzie miał dramatyczne konsekwencje ekologiczne, ponieważ sam strach może zmniejszyć liczbę dzikich zwierząt, a szczególnie strach przed ludźmi może powodować kaskadowe skutki dla wielu gatunków, obciążając całe krajobrazy." Dane te zostały statystycznie potwierdzone na wielu poziomach i w różnych regionach globu.

Aby przeprowadzić to badanie, australijscy naukowcy postanowili wykonać kilka eksperymentów, używając ukrytych kamer i niektórych populacji dzikich torbaczy, w tym walabii i kangurów.

Kamery rejestrowały reakcje zwierząt na dźwięki wydawane przez nasz gatunek, które w użytych nagraniach mogły być normalnym rozmową lub znacznie głośniejszymi krzykami.

Wyniki wykazały, że nasz głos jest bardziej przerażający niż jakikolwiek inny dźwięk wydawany przez badane drapieżniki, w tym wyjące psy i diabła tasmańskiego, przez niektórych błędnie uważanych za najbardziej agresywne drapieżniki endemiczne Australii.

"Ludzie mogą również uważać się za niewidzialnych zabójców wielu ekosystemów lądowych, ponieważ często nie postrzegamy siebie jako głównych drapieżników," zakończyła Zanette. "Jednak dzika przyroda myśli inaczej i rozpoznaje nas jako to, czym jesteśmy."