Dodatkowo, w okresie godowym te torbacze naturalnie atakują każdego rywala, który się im nawinie, podejmując wyzwania nawet z młodszymi i większymi osobnikami. Z drugiej strony nie można nazwać samic tych gatunków "ofiarami", ponieważ to one czerpią największe korzyści ewolucyjne z tej męskiej seksualnej gorączki.

Samice bowiem zwiększają zainteresowanie samców, produkując substancje przyciągające potencjalnych partnerów, a po ich śmierci są gotowe pożywić się ich ciałami, ponieważ setki samców antechinusów umierają w ciągu kilku dni na australijskich wsiach z powodu zawału serca lub niedożywienia.

Zazwyczaj rytm reprodukcji tych gatunków jest bardzo intensywny. Samce antechinusów spędzają całe dni, przemieszczając się od nory do nory, czasami dochodząc do tego, że kopulują przez ponad 14 godzin dziennie z dziesiątkami różnych samic.

Ze względu na swoją gorącą pasję wiele gatunków tego rodzaju jest zagrożonych wyginięciem, ponieważ w wyniku zmian hormonalnych spowodowanych wyższymi temperaturami – związanymi ze zmianami klimatycznymi – samce stały się jeszcze bardziej obsesyjne w poszukiwaniu nowych samic. W niektórych rezerwatach widziano nawet samice zabijające osłabionych samców, próbując przyspieszyć nadejście nowych osobników, jeszcze nie wyczerpanych żądzą.