Aby stworzyć i podtrzymać płomień, potrzebne są trzy komponenty: paliwo, czynnik utleniający - zazwyczaj tlen z powietrza - i źródło ciepła, aby zainicjować i podtrzymać spalanie.

Zacznijmy od paliwa. Metan, produkowany podczas trawienia u zwierząt, mógłby być kandydatem. Jednak smok napędzany metanem potrzebowałby diety i układu trawiennego podobnego do krowiego, aby wyprodukować wystarczającą ilość gazu do zniszczenia miasta.

Lepszą opcją mógłby być płyn taki jak etanol, być może produkowany przez układ metaboliczny podobny do tego u ryby Cyprinodon diabolis, która w warunkach niskiej zawartości tlenu produkuje etanol. Jednak przechowywanie etanolu w wysokich stężeniach byłoby problematyczne.

Bardziej praktycznym pomysłem mogłoby być paliwo na bazie oleju, takie jak to produkowane przez burzyka, ptaka morskiego, który zwraca olej bogaty w energię, aby nakarmić swoje młode i odstraszyć drapieżniki. Jako czynnik utleniający, smok mógłby używać mechanizmu podobnego do tego u chrząszcza bombardiera, który magazynuje nadtlenek wodoru.

Kiedy jest zagrożony, chrząszcz miesza nadtlenek z enzymami, które rozkładają go na wodę i tlen, tworząc reakcję egzotermiczną, która podgrzewa mieszankę i wyrzuca ją pod ciśnieniem. Wreszcie, aby zapalić mieszankę, smok mógłby rozwinąć organ elektryczny podobny do tego u węgorzy elektrycznych, zdolny do generowania iskier, które zapalałyby strumień oleju i tlenu.

Oczywiście, praktycznie niemożliwe jest zobaczenie takiej kombinacji u jakiegokolwiek zwierzęcia... przynajmniej na tej Ziemi. Nigdy nie mów nigdy. A przy okazji: oto jak różne kultury wyobrażały sobie smoki.