Niektórzy badacze z Nottingham Trent University właśnie zakończyli badanie dotyczące zdolności ekspresyjnych naczelnych, potwierdzając niektóre teorie, które rozwinęły się w ciągu ostatnich dekad.

Te teorie twierdziły, że małpy (w tym ludzie) z udowodnionymi zdolnościami wyrazu twarzy okazują się lepszymi liderami w porównaniu do innych osobników tego samego gatunku, którzy nie posiadają tych samych cech ekspresyjnych.

Chociaż badanie to głównie skupiło się na badaniu dziewięciu grup makaków rezusów (Macaca mulatta), według naukowców jego wyniki można zastosować również do innych rozwiniętych małp, takich jak goryle i szympansy, które już zostały dobrze zbadane w licznych badaniach.

Aby przeprowadzić swoje badania, naukowcy szczegółowo analizowali mimikę dominujących samców w każdej grupie, po raz pierwszy używając systemu kodowania zaprojektowanego specjalnie do rozpoznawania mimiki makaków rezusów, który nazwano MaqFACS.

System ten potrafi śledzić pojedyncze ruchy 17 różnych mięśni twarzy i przypomina bardzo technologię używaną przez Jamesa Camerona do cyfrowego odwzorowania twarzy aktorów, którzy wcielili się w Navi w filmie Avatar (technologia, która wymagała czasu na realizację).

W ten sposób badacze odkryli, że samce wykazujące większe zdolności ekspresyjne potrafiły lepiej komunikować się ze swoimi grupami i cieszyły się silniejszymi sojuszami i więziami społecznymi, co pozwalało im (1) szybciej przejąć kontrolę nad grupą i (2) lepiej zarządzać różnymi decyzjami.

Co więcej, posiadanie przez grupę lidera ekspresyjnego i empatycznego okazało się być wielką zaletą, ponieważ jego praca nie tylko poprawiała stan zdrowia grupy, ale także jakość różnych połączeń społecznych jej członków.

Zespół z Nottingham Trent University ostatecznie sprawdził ocenę innych członków różnych grup względem ich liderów i zauważył, że najbardziej ekspresyjny lider był jednocześnie najmniej skłonny do przemocy i najbardziej ceniony.

Artykuł został opublikowany w "Proceedings of the Royal Society Biological Sciences" i ukazuje się w bardzo szczególnym momencie dla prymatologii, z nadchodzącymi wyborami amerykańskimi, które nieumyślnie nadały wynikom badania wymiar polityczny. Od dawna było jednak wiadomo, że ludzie - podobnie jak wiele naczelnych - dobrze wyrażają siebie poprzez grymasy, tiki, spojrzenia, ledwo dostrzegalne ruchy ust i wiele innych.

Ostatnie gorączkowe dni amerykańskiej polityki jednak zburzyły również świat dziennikarstwa i normalne jest, że różne media i redakcje amerykańskie przedstawiły wyniki tych badań jako interesującą ciekawostkę w obliczu zaciekłej konfrontacji między kandydatami na prezydenta Stanów Zjednoczonych.