Badania, prowadzone przez zespół pod kierownictwem profesor Yasemin Salgirli Demi̇rbas z Uniwersytetu w Ankarze, objęły ponad 1200 właścicieli kotów we Francji. Analiza dotyczyła korelacji między nawykiem drapania mebli a różnymi czynnikami środowiskowymi i behawioralnymi.

Wyniki badania podkreślają wyraźny związek między określonymi elementami a nasileniem tego zachowania. W szczególności obecność dzieci w domu, zwłaszcza bardzo małych, wydaje się zwiększać poziom stresu u kotów, prowadząc do wzmożonej aktywności drapania. Podobnie, wysoki poziom zabawy i aktywności nocnej, zapewniając ciągłą stymulację, mogą przyczyniać się do wzrostu stresu u kotów.

Badanie sugeruje różne strategie łagodzenia tego zachowania bez naruszania dobrostanu kotów. Wśród nich znajduje się strategiczne rozmieszczenie drapaków w ulubionych miejscach kotów oraz stosowanie feromonów. Ponadto, tworzenie bogatego środowiska z bezpiecznymi kryjówkami, podwyższonymi punktami obserwacyjnymi oraz licznymi możliwościami zabawy pomaga redukować stres i przekierowywać energię kotów na bardziej konstruktywne aktywności.

Interesującym aspektem wynikającym z badań jest podejście do zabawy. Zespół proponuje strukturyzowanie sesji zabaw w taki sposób, aby symulowały udane scenariusze łowieckie, preferując krótkie, ale częste interakcje. Ta technika nie tylko skutecznie utrzymuje uwagę kota i redukuje stres, ale również może wzmocnić więź między kotem a jego właścicielem.