Zdjęcie poglądowe

Trądzik kotów

Trądzik jest to stosunkowo często występująca dermatoza kotów, w przebiegu której na brodzie, wardze dolnej i niekiedy górnej, pojawiają się czarne zaskórniki. Dopóki nie dojdzie do wtórnych infekcji, choroba nie jest uciążliwa dla kota i postrzegana raczej jako defekt kosmetyczny. Brak jest predyspozycji rasowych, wiekowych oraz płciowych, choć według niektórych autorów, u persów choroba pojawia się częściej oraz może objąć całą część twarzową głowy.

Zaskórniki, zwane również „czarnymi główkami”, tworzą się z powodu zaburzenia keratynizacji mieszków włosowych oraz przerostu gruczołów łojowych. Istnieje wiele czynników przyczyniających się do tego typu problemów z mieszkami.

Trądzik kotów (acne feline)

Trądzik jest to stosunkowo często występująca dermatoza kotów, w przebiegu której na brodzie, wardze dolnej i niekiedy górnej, pojawiają się czarne zaskórniki. Dopóki nie dojdzie do wtórnych infekcji, choroba nie jest uciążliwa dla kota i postrzegana raczej jako defekt kosmetyczny. Brak jest predyspozycji rasowych, wiekowych oraz płciowych, choć według niektórych autorów, u persów choroba pojawia się częściej oraz może objąć całą część twarzową głowy.

Zaskórniki, zwane również „czarnymi główkami”, tworzą się z powodu zaburzenia keratynizacji mieszków włosowych oraz przerostu gruczołów łojowych. Istnieje wiele czynników przyczyniających się do tego typu problemów z mieszkami.

Najczęstsze schorzenia predysponujące do zachorowania:

  • grzybice skórne;

  • zakażenia wirusowe (np. FeLV, FIV);

  • demodekoza;

  • atopowe zapalenie skóry;

  • stres i związany z tym spadek odporności.

Objawy kliniczne

Jak wspomniano wcześniej, zmiany obejmują przede wszystkim brodę oraz wargę dolną, rzadziej wargę górną lub całą część twarzową głowy.

  • czarne, nie swędzące punkty (zaskórniki);

  • grudki, krosty, strupy, czyraki;

  • pęknięcie mieszka i zapalenie jako reakcja na uwolnione masy tłuszczowo-rogowe;

  • zaczerwienie, obrzęk, świąd jako reakcja na zapalenie i wtórne infekcje bakteryjne;

  • w wyniku przewlekłego zapalenia pogrubienie skóry, torbiele, blizny, wyłysienia.

Diagnostyka różnicowa

  • grzybice skórne;

  • nużyca;

  • nietolerancja pokarmowa;

  • atopowe zapalenie skóry;

  • ziarniniak eozynofilowy;

  • malassezioza;

  • uraz.

Rozpoznanie

  • badanie dermatologiczne oraz wywiad z właścicielem;

  • badanie mikroskopowe (zeskrobiny, preparaty odciskowe);

  • badanie HP.

Leczenie

Jeżeli trądzik jest wynikiem innego schorzenia, zawsze priorytetem będzie leczenie choroby podstawowej. Leczenie przypadków idiopatycznych (czyli o nieznanym podłożu), zależy od stopnia nasilenia zmian.
Występowanie nielicznych, małych zaskórników nie wymaga leczenia. W przypadku ich dużej liczby oraz objawów dyskomfortu, zwykle wystarczające jest leczenie miejscowe:

  • wygolenie brody;

  • mycie / smarowanie zmienionej chorobowo okolicy nadtlenkiem benzoilu o odpowiednim stężeniu;

  • szampony / maści / żele z chlorheksydyną, kwasem salicylowym, mleczanem etylu;

  • maść lub krem z kwasem retinoidowym;

  • miejscowe środki p/bakteryjne.


Sposób oraz częstotliwość leczenia ustala lekarz weterynarii, kierując się głównie własnym doświadczeniem oraz stopniem nasilenia zmian. Schorzenie należy traktować jako chorobę przewlekłą, z dużą tendencją do nawrotów. Na szczęście, w większości przypadków, ma charakter jedynie kosmetyczny, a jeżeli już wymaga leczenia, to przy cierpliwości i zaangażowaniu właścicieli daje się łatwo „trzymać w ryzach”.