Zdjęcie poglądowe
Uwaga, wysokie temperatury!
Sprawdź lokalną prognozę pogody

Choroby serca u psów

Choroby serca są jedną z najczęstszych dolegliwości zdrowotnych spotykanych u psów. W większości przypadków są to choroby nabyte. Zaburzenia w funkcjonowaniu układu krążenia mogą dotknąć jednak psa w każdym wieku, bez względu na jego płeć czy rasę.

Czym są choroby serca u psów?

Choroby serca są jedną z najczęstszych dolegliwości zdrowotnych spotykanych u psów. W większości przypadków są to choroby nabyte. Zaburzenia w funkcjonowaniu układu krążenia mogą dotknąć jednak psa w każdym wieku, bez względu na jego płeć czy rasę.

Wśród psów narażonych na ryzyko zachorowań wyróżnia się 3 grupy:
1. szczenięta (3-24 miesiące) – występują tu najczęściej wady wrodzone, zazwyczaj w tym przedziale wiekowym widoczne są już objawy kliniczne i wady mogą zostać rozpoznane. Czasami szczenięta z wrodzoną wadą serca są wyraźnie słabsze od rodzeństwa, mniejsze, wolniej przybierają na wadze, są mniej ruchliwe, więcej śpią. Jednak istnieją przypadki, kiedy wszystko wygląda wprost przeciwnie – czworonogi rodzą się normalne i na początku (nawet przez wiele miesięcy) nic nie wskazuje na obecność poważnej choroby. Wady wrodzone dotyczą najczęściej szczeniąt ras dużych i olbrzymich: nowofunlandy, bernardyny, labradory, golden retrievery, owczarki i dogi niemieckie i inne.
2. psy młode (4-8 lat) – grupa tych psów najczęściej choruje na kardiomiopatię rozstrzeniową. Dotyczy ona głównie psów dużych ras, jak dobermany, dogi niemieckie, owczarki niemieckie, boksery.
3. psy stare (8-12 lat) – w tej grupie najczęstszą chorobą jest niedomykalność zastawek. Choroba ta atakuje głównie psy ras małych, jak jamniki, pudle czy yorkshire terriery.

Objawy

Pierwsze objawy choroby serca są mało charakterystyczne i czasem przyjmowane za normalną skłonność, gdyż występują głównie u psów starszych. Pies szybciej się męczy, wykazuje mniejszą aktywność ruchową, więcej śpi. Przejawia niechęć do zabawy i ruchu, nawet po krótkim wysiłku jest bardzo zmęczony. Czasem można zauważyć zmienny apetyt i powolne gubienie masy ciała.

Jednak najważniejszym i najczęstszym objawem jest kaszel – spowodowany jest on gromadzeniem się płynu na terenie płuc i oskrzeli. Początkowo pojawia się sporadycznie – w momencie zmęczenia lub podniecenia (witanie właściciela). Jednak wraz z rozwojem choroby staje się coraz bardziej uciążliwy, męczący, dłuższy po każdym, nawet najmniejszym wysiłku fizycznym. Pies dyszy i łapie powietrze, bardzo trudno jest mu się uspokoić.

Kolejnym objawem chorób serca może być tzw. wodobrzusze (powiększenie zarysu brzucha). Jest ono wynikiem obecności płynu w jamie brzusznej. Właściciel obserwuje wtedy powiększanie się obrysu brzucha, czasami dosyć gwałtowne. Bardzo często myli się powiększenie ze wzdęciami. Na skutek obecności płynu w jamie brzusznej u psów z wodobrzuszem pojawiają się problemy z układem pokarmowym (biegunki, wymioty, brak apetytu) i wchłanianiem pokarmu w jelitach, czego objawem jest utrata masy ciała. Może się pojawić także zanik mięśni.

Objawem zaawansowanej choroby serca jest obrzęk płuc. Jest on związany z obecnością bardzo dużych ilości płynu w płucach i oskrzelach. Pies cierpi na silny i wilgotny kaszel, dopadają go silne duszności. Przybiera postawę siedzącą lub stojącą z szeroko rozchylonymi przednimi łapami i mocno wyciągniętą głową. Oddycha bardzo szybko, ma otwarty pysk, a jego język staje się siny. Czasami może dojść do nagłej utraty przytomności. Takie objawy wymagają natychmiastowej wizyty u lekarza weterynarii, gdyż zagrażają zdrowiu i życiu zwierzęcia.

Objawem towarzyszącym niektórym chorobom układu krążenia są omdlenia. Związane są głównie z wysiłkiem fizycznym - pies nagle upada podczas biegu i traci przytomność. Po chwili wszystko wraca do normy, zwierzę podnosi się i całkiem normalnie zachowuje. Czasami jednak nie odzyskuje przytomności nawet przez kilka minut. Utrata przytomności może zdarzyć się nawet u bardzo młodych szczeniąt (3 miesiące).

Diagnozowanie

Podejrzenie choroby serca można wykryć już podczas rutynowego badania klinicznego. Osłuchiwanie serca i płuc stetoskopem oraz mierzenie tętna jest jednym z najważniejszych elementów badania kardiologicznego. Umożliwia to zwykle usłyszenie szmerów, występujących w chorobach zastawek i wrodzonych wadach serca. Dzięki temu można stwierdzić podejrzenie choroby serca, a często nawet postawić wstępne rozpoznanie.

W celu potwierdzenia obecności choroby serca lekarz kieruje zwierzę na jedno lub kilka badań dodatkowych (ich ilość jest zależna od zmian stwierdzonych podczas badania klinicznego). Badanie RTG klatki piersiowej pomaga w ocenie sylwetki serca (czy jest powiększone) oraz ukazać ewentualne zmiany zachodzące w płucach. Często niewydolność serca prowadzi do zmian zastoinowych na terenie płuc, które można stwierdzić jedynie na podstawie badania RTG. Weterynarz może także wykonać badanie elektrokardiograficzne, które wykrywa przeciążenia serca oraz ewentualne wystąpienie arytmii. Badanie echokardiograficzne (USG serca) ukazuje wygląd poszczególnych części serca podczas jego pracy. Jest to badanie bardzo precyzyjne, wskazane w przypadku każdej choroby serca, ponieważ dzięki niemu można dokładnie rozpoznać chorobę.

Leczenie

Kiedy u naszego czworonoga zostanie potwierdzona diagnoza choroby serca, należy podjąć stosowne leczenie. Niestety, bardzo często nie ma szansy na powrót do idealnego stanu zdrowia, jednak pies z chorobą serca może żyć w pełnym komforcie dzięki swojemu właścicielowi. W tym celu należy zapewnić mu odpowiednie leczenie oraz opiekę, zadbać o odpowiednią ilość ruchu oraz dietę z niską zawartością sodu, a dużą potasu (zawierającą dodatkowo taurynę i karnitynę). Należy także pamiętać o okresowych badaniach, gdyż choroby serca mogą także wpływać na inne narządy wewnętrzne (wątroba, nerki, płuca).