Zdjęcie poglądowe
Uwaga, wysokie temperatury!
Sprawdź lokalną prognozę pogody

Zachowania stereotypowe

Zachowania stereotypowe są jednym z objawów różnych zaburzeń psychicznych (takich, jak: lęk separacyjny, zespół pozbawienia bodźców zewnętrznych, zespół nadpobudliwości-nadaktywności, stereotypia ograniczenia swobody, stany lękowe). Są to zachowania znacznie odbiegające od normalnych zachowań psa, które powtarzają się regularnie, nie zatrzymują się samoistnie i nie służą żadnemu wyraźnego celowi. Zwierzę wydaje się nie mieć kontroli nad tymi zachowaniami. Często jednocześnie zmniejsza się u psa ilość snu i obniża tolerancja na bodźce zewnętrzne.

Zachowania stereotypowe

Zachowania stereotypowe są jednym z objawów różnych zaburzeń psychicznych (takich, jak: lęk separacyjny, zespół pozbawienia bodźców zewnętrznych, zespół nadpobudliwości-nadaktywności, stereotypia ograniczenia swobody, stany lękowe). Są to zachowania znacznie odbiegające od normalnych zachowań psa, które powtarzają się regularnie, nie zatrzymują się samoistnie i nie służą żadnemu wyraźnego celowi. Zwierzę wydaje się nie mieć kontroli nad tymi zachowaniami. Często jednocześnie zmniejsza się u psa ilość snu i obniża tolerancja na bodźce zewnętrzne.

Do zachowań stereotypowych zaliczamy m. in.:

- wylizywanie, wygryzanie niektórych części ciała (łap, ogona)
- samookaleczenia
- nerwowe kręcenie się w kółko
- chodzenie tam i z powrotem
- zastyganie w bezruchu
- chwytanie zębami wyimaginowanych owadów
- objadanie się, picie dużej ilości płynów
- gryzienie różnych przedmiotów, mebli, ubrań, butów itp.

Dlaczego u psa występują te zachowania? Jeśli pies odczuwa bardzo silne emocje, próbuje rozładować napięcie emocjonalne i zmniejszyć stres. Wtedy właśnie zaczyna np. wygryzać łapy, ogon itp. (u ludzi analogiczne jest np. obgryzanie paznokci). Pies odczuwający silny lęk, frustrację, złość czy podniecenie także może usiłować rozładować emocje poprzez czynności zastępcze, czyli właśnie zachowania stereotypowe. Niekiedy zachowania te występują, ponieważ pies nie potrafi zrozumieć przekazów płynących z zewnątrz (od np. opiekuna) i nie wie, jak się zachować. Brak aktywności fizycznej, izolacja, tresura oparta na karaniu – te czynniki również wpływają na pojawienie się zachowań stereotypowych u psa.

Terapią zachowań stereotypowych powinien zająć się doświadczony lekarz weterynarii – specjalista psychologii zwierząt. Zapobieganie tym zachowaniom polega w pierwszej kolejności na znalezienie przyczyny wewnętrznych napięć, konfliktów emocjonalnych, stanów lękowych, a następnie na zastosowaniu odpowiedniej psychoterapii. Aby określić przyczynę zaburzeń, terapeuta musi przeprowadzić wnikliwy i dokładny wywiad, dlatego pomoc opiekuna jest tu bardzo istotna.