Vetopedia - portal weterynaryjny

Moja suczka się oszczeniła i chciałabym zachować jedną suczkę z miotu. Jak powinnam traktować oba zwierzaki, żeby w przyszłości nie skakały sobie do gardeł? Słyszałam wiele negatywnych opinii o takich sytuacjach. W przeszłości miałam sukę i psa (rodzina), z czego pies bardzo nienawidził się z psem sąsiadów. Chciałabym zapobiec takiej sytuacji, że pod moją nieobecność suczki postanowią się zagryźć. Dorosła suka jest ułożonym, posłusznym psem, z którym dotychczas nie było problemów. Nie gryzie ani ludzi, ani innych zwierząt, nawet za nimi nie biega. Można powiedzieć, że jest głośnym tchórzem - szczeka na odległość, a do nieznajomych boi się zbliżyć. Jedyną sytuacją, kiedy warczy, jest czas jedzenia - czasami nie pozwala szczeniakom dojść do ich jedzenia, a już na pewno szczeniaki nie mają prawa dobrać się do jej miski. Mimo że jest zazdrosna, scharakteryzowałabym ją jako spokojnego psa średniej wielkości - łasi się i prosi o głaskanie oraz reaguje na każde słowo (dotychczas była sama, więc zawsze wołałam tylko ją). Wskakuje na kolana, ale nigdy nie zawarczała na szczeniaki, żeby się odsunęły. Czy jeżeli będę obie suczki traktować tak samo (obie mieszkają w domu, wychodzą kiedy chcą - mam dom z ogrodem) i dawać jeść w oddzielnych miskach, zaakceptują się? Matka z córką bawi się chętnie, powiedziałabym nawet, że starszej suce sprawia to przyjemność. Byłabym wdzięczna za rady, ponieważ zależy mi na wykształceniu odpowiednich nawyków już na początku.